S/Y Zeehond

Nooit schrijf ik eigenlijk iets over hardlopen. Dat is onterecht, want het zijn toch hartstikke leuke ervaringen, die het waard zijn om onthouden te worden. Je herinnert het meestal pas weer tijdens de volgende loop, maar die is dan evenzo overladen met indrukken dat je de ene helft ervan al vergeet voor de finish, en de andere helft, na de vreetkick en de warme douche, is meestal nog tijdens de oeh!-en-auw! periode al verzonken in de orde van de dag. Meestal de zondag trouwens. Maar vandaag dus niet. Voor de kwart-marathon van Rotterdam was ik ingedeeld in startgroep (‘wave’) 1. Dit was de eerste start van de dag en het was me zowaar gelukt om op tijd te zijn. Om 08:00 uur loop ik metrostation Blaak uit om het startnummer op te halen in een hotel. Het was op straat nog heerlijk rustig maar het hotel is al een gonzend lopers-walhalla. Met een QR-code op het telefoontje krijg ik prompt mijn startnummer uitgereikt en om 08:45 heb ik het startgebied al verkend en heb ik een mooi plekje ge...

Mijn boot, de Zeehond, was er nog nooit zo klaar voor geweest. Onderkant geverfd, lijnen betakeld, slangen vernieuwd, dieseltank gefilterd, kaarten geüpdatet, vers boeienbestand. Ook had ikzelf goed uitgeslapen, bijgegeten, fit als een hoentje.  Vrijdag vaar ik heen van Makkum naar de start in Lelystad. Er staat een noordenwindje, maar dat zal vannacht draaien naar het zuidzuidwesten en dan de komende dagen zo blijven. De heenreis is dus een makkie: 1 rak, wind van achter. Spinnaker op en genieten. Er komen nog 1 of twee buitjes over maar dat is alles. Om half 4 meer ik af in een box in de Flevo Marina. Het is direct gezellig, oude bekenden, nieuwe gezichten, allemaal klaar voor de uitdaging van het jaar.  Geborreld, gegeten, geslapen, ontbeten, gewassen, foto gemaakt, snert gegeten, boot klaar, en gaan. Om 12:30 wordt de code van de hangslotjes opgehangen naast het startschip en kunnen we de startkokers daarmee openen. Daar zit een A4-tje in met de opdracht. De opdracht van d...

Met Engeland nog steeds onder quarantaineregels zou dit het tweede jaar worden dat het niet praktisch ‘bezeild’ was voor mij. Zonder het ooit gezeild te hebben zat ik me af te vragen wat nou mijn volgende stip op de horizon zou moeten zijn. Met de tripjes naar Texel, Terschelling of Vlieland had ik het inmiddels wel gezien. Nou had ik sinds het lezen van The Riddle of the Sands van Erskine Childers, en het zien van de film, een gezonde passie ontwikkeld voor de Duitse Wadden. Zonder zelf droog te kunnen vallen (ik heb een knikspant met een 1.2m langkiel) leek het me geweldig om toch die historische plekken te kunnen bezoeken, of meer nog, die stukken water te bevaren die in het boek beschreven waren. Het mooie van historisch water bevaren is dat je alleen maar water ziet en de rest met je fantasie moet aanvullen. In je fantasie is alles immers altijd beter. En zo kwam het dat ik vanuit Makkum wegvoer om in een klap door te varen naar Ameland via het Oosterom wantij. Om dat wantij te ha...

Tijdens "een moment van overweldigend vaarverlangen" was ik naar Makkum gereden, had ik de boot bevoorraad en was ik vertrokken richting Texel. Het tij zat mee, het was bezeild, ik zag geen ene boot en er gebeurde weinig. Ik kwam aan in een verlaten haven, er was niemand op de kade. Zeven kilometer hardgelopen rond de Ottersaat, lekker gedouched, maaltijdje opgewarmd. Niemand. Ghost town. Andere ochtend eieren met spek, zak bammetjes, thermosje thee, en een uurtje voor hoogwater vertrokken met een noord 3 in de rug. Boven Den Helder gaat het tij meewerken en spoel ik langzaam richting Noordzee. Een onderzeeboot neemt deel aan schietoefeningen voor de Erfprins. Ruim 25 jaar geleden heb ik nog rondleidingen gegeven op deze zelfde boot. Ik probeer nog wat extra van de uitgaande stroming te profiteren door vlak onder Kaap Hoofd door te varen, maar het lijkt weinig uit te halen. Ik heb inmiddels de fok uitgeboomd want het gaat recht voor de wind. Eenmaal om de hoek zet ik de spin...

Driving to the boat today I have electronics on my mind. I want to capture the output on the victron ve-direct interface, to be able to build a sensesp unit for it, I have an oscilloscope with me to check out the nmea2000 signal from the emtrak, as my first canbus exposure, I want to measure the dBm of the marina wifi with different positions of the wifi dongle, and I want to test whether the esp32-cam (future mast-cam) has enough wifi power to reach the openplotter access point from 10m above the steel cabin. When I drive over the causeway dam, that blocks the sea from the IJsselmeer fresh water lake, there's hundreds of metres of drifting ice on the lake side. For Dutchies, that's becoming rare. As I make a stop at the lock through the dam, the ice turns out to be all small bits and pieces. The marina, 20 minutes under the lock, is free of ice. Once at the boat, I see a police vessel on the AIS pass through the icy bit and I decide I can give it a go. It's exhilariting t...